Eksiksiz bir toz giderme sistemi dört parçadan oluşur: toz başlığı, havalandırma kanalı, toz toplayıcı ve fan. Havalandırma kanalları (kanal olarak da anılır), toz davlumbazlarını, toz toplayıcıları ve fanları bir bütün halinde birbirine bağlayan, toz yüklü hava akışını ileten kanallardır. Boru tasarımının makul olup olmaması, tüm toz giderme sisteminin etkisini doğrudan etkiler. Bu nedenle, daha makul ve etkili bir çözüm elde etmek için boru hattı tasarımındaki çeşitli konuların tam olarak dikkate alınması gerekir.
1. Boru bileşenleri
1.1 Dirsek
Dirsek, boru hattını bağlayan ortak bir bileşendir ve direnci, dirsek çapı d, eğrilik yarıçapı R ve dirseğin bölüm sayısı ile ilişkilidir. Eğrilik R yarıçapı ne kadar büyük olursa direnç o kadar küçük olur. Bununla birlikte, R 2~2,5d'den büyük olduğunda dirseğin direnci artık önemli ölçüde azalmaz ve kaplanan alan çok büyüktür, bu da sistem borularının, bileşenlerinin ve ekipmanının düzenlenmesini zorlaştırır. Bu nedenle, pratik açıdan R genellikle 1~ 2d alır, 90° dirsekler genellikle 4 ila 6 bölüme ayrılır.
1.2 Üç bağlantı
Merkezi hava ağının toz giderme sisteminde, hava akışını birleştiren kısım (üç bağlantı) sıklıkla kullanılır. Birleşim T noktasındaki iki kolun hava akış hızı farklı olduğunda, fırlatma etkisi meydana gelecek ve aynı zamanda enerji alışverişi de olacaktır. Yani yüksek akış hızı enerji kaybeder, düşük akış hızı enerji kazanır ancak toplam enerji kaybolur. Tişörtün direncini azaltmak için fırlatma olayından kaçınılmalıdır. Tasarım yaparken, iki branşman borusunun ve ana borunun hava hızını eşit yapmak en iyisidir, yani V1=V2=V3, bu durumda iki branşman borusunun kesit çapları ile ana boru arasındaki ilişki d12 d22=d32 olur.
Tişörtün direnci hava akışının yönü ile ilgilidir. Düzgün hava akışını sağlamak ve direnç kaybını azaltmak için iki kol arasındaki açı genellikle 15°~30°'dir. T bağlantısı, T bağlantısı için kullanılamaz, çünkü T bağlantısının direnci makul bağlantı yönteminden 4 ila 5 kat daha fazladır.
Ayrıca dört yollu kullanımından kaçınmaya çalışın çünkü dört yollu girişimdeki hava akışı büyüktür, bu da emme etkisini ciddi şekilde etkiler ve sistemin verimliliğini azaltır.
1.3 Genişleyen tüp
Gaz boru hattında akarken, boru hattının kesiti aniden küçükten büyüğe değişirse, gaz akışı da aniden genişler ve büyük bir darbe basıncı kaybına neden olur. Direnç kaybını azaltmak için genellikle yumuşak geçişli ıraksak bir tüp kullanılır. Iraksak tüpün direnci, kesit genişletildiğinde hava akışının ataletinden dolayı bir girdap bölgesinin oluşmasından kaynaklanır. Uzaklaşma açısı а ne kadar büyük olursa, girdap alanı da o kadar büyük olur ve enerji kaybı da o kadar büyük olur. A 45°'yi aştığında basınç kaybı darbe kaybına eşdeğerdir. Uzaklaşan tüpün direncini azaltmak için, ayrılma açısı a en aza indirilmelidir, ancak a ne kadar küçükse, ıraksak tüpün uzunluğu da o kadar büyük olur. Genel olarak, ıraksak açı a tercihen 30°'dir.
1.4 Boru ve fanın arayüzü ve çıkışı
Fan çalışırken titreşim meydana gelecektir. Titreşimin boru hattı üzerindeki etkisini azaltmak için boru hattı ile fanın bağlandığı yerde bir hortum (kanvas hortum gibi) kullanmak en iyisidir. Fanın çıkışında genellikle düz boru kullanılır. Montaj konumunun sınırlı olması nedeniyle fanın çıkışına dirseğin takılması gerektiğinde, dirseğin dönüş yönü fan pervanesinin dönüş yönü ile tutarlı olmalıdır.
Borunun çıkış hava akışı atmosfere boşaltılır. Hava akımı boru ağzından dışarı atıldığında hava akımının boşaltılmadan önceki tüm enerjisi kaybolacaktır. Çıkıştaki dinamik basınç kaybını azaltmak için çıkış, küçük bir ıraksak açısı olan ıraksak bir tüp şeklinde yapılabilir. Çıkışa davlumbaz veya başka nesneler takmamak ve aynı zamanda egzoz çıkışındaki hava akış hızını en aza indirmek en iyisidir.
